Da li rendgen dovoljan za postavljanje dijagnoze tumora?

Dijagnoza tumorskih oboljenja se postavlja nakon niza dijagnostičkih procedura koje pre svega zavise od prethodno prikupljenih anamnestičkih podataka od samog vlasnika. Sama anamneza i osnovni klinički pregled su veoma značajni jer je neophodno utvrditi rasu, starost i pol životinje i ustanoviti predispoziciju pasa i mačaka kao i specifične faktore rizika. RTG i ultrazvučni pregled kao i druge vizuelne tehnike se prvenstveno koriste da bi se utvrdio stepen raširenosti neke promene. Torakalna radiografija se koristi za utvrđivanje prisutnih promena u grudnom košu - promena na plućima, promena na kostima kao i promena na limfnim čvorovima. Abdominalan radiografija i ultrasonografija se koriste kod sumnje na širenje promena u abdomenu u slučajevima limfodenopatije, organomegalije, iregularnih kontura abdominalnih organa i metastatskih lezija posebno na jetri.

Nakon postavljanja sumnje dalje se ukoliko je potrebno rade i druge specijalne metode pregleda:

- labaratorijska dijagnostika;
- citološka dijagnostika;
- biopsija i patohistološka dijagnostika;
- imidžing dijagnostika koja obuhvata:
      - rendgenografiju i rendgenoskopiju,
      - ultrazvučnu dijagnostiku,
      - kompjutersku tomografiju,
      - magnetnu rezonancu,
      - scintigrafiju (nuklearnu medicinu).
- molekularnu dijagnostiku.

Rendgenografija kao nezaobilazna metoda u dijagnostici tumorskih oboljenja prati druge metode pregleda kako bi se postavila prava dijagnoza i utvrdio stepen raširenosti procesa u organizmu.